Dla chorych cierpiących na chorobę Alzheimera..

Jednak przy głębszym zastanowieniu się te obserwacje są wątpliwe. Przede wszystkim, w chorobie nie zawsze występuje zaburzenie wyższych funkcji. Nierzadko podstawę złożonego obrazu choroby stanowi zaburzenie elementarnych aktów sensomotory- cznych (Łuria 65).

Druga natomiast grupa obserwacji sprowadza się jedynie do po-dobieństwa zewnętrznego. Przyjrzyjmy się niektórym z takich zjawisk. Zatrzymamy się na zaburzeniach nawyków, jako że proces ich ontogenetycznego kształtowania się jest szczególnie wyraźny. Dane otrzymane przez Rubinsztejn (96), która badała zaburzenia różnych nawyków – pisania, czytania, czynności nawykowych u chorych w starszym wieku – wykazały różną strukturę tych zaburzeń. Przy chorobach naczyniowych mózgu bez symptomatyki ogniskowej występował brak koordynacji, przerywanie działań, parapraksja, niezdarność ruchów spowodowana opóźnioną i niedostatecznie precyzyjną korową korelacją ruchów.

Dla chorych cierpiących na chorobę Alzheimera (atroficzna choroba mózgu), charakterystyczna była utrata stereotypów ruchowych (pisania, czytania), zanik umiejętności bardziej skomplikowanych spowodowany utratą zdobytego uprzednio doświadczenia. Nie występowały tu żadne mechanizmy kompensacyjne, podczas gdy u chorych z naczyniowymi chorobami mózgu zaburzenia nawyków były kompensowane (co z kolei komplikowało obraz zaburzeń). A więc, zaburzenie nawyków ma bardzo złożony charakter czasem mechanizmem takiego zaburzenia jest zaburzenie dynamiki, czasem zaburzenie mechanizmów kompensacyjnych, czasem zaś zaburzona jest sama struktura działania. W żadnej z tych form zaburzeń nawyków nie stwierdzono mechanizmu działania przypominającego mechanizm któregoś z etapów rozwoju nawyków u dziecka.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>