Klasyfikacja przedmiotów przez chorych

Na przykład, mówiąc o szafie, jeden z chorych nazywa ją „organiczną częścią przestrzeni”. Opowiadając o koledze, którego ocenia jako dobrego człowieka, zauważa: „określenie dobra jest względne, dodatnie i ujemne, jak problem elektronów i wszechświata. Zło to strona jakościowa, znaczy, trzeba dobrą. Ale złe może wyjść na dobre, nie zdarzają się przeciwieństwa”. Inny chory porównując dwa pojęcia: „księżyc” i „kałamarz” mówi: „oba te przedmioty coś w sobie mają, księżyc coś ma i kałamarz. Księżyc z czegoś się składa i kałamarz. Oba są okrągłe. I oba z otworami: w kałamarzu – szyjka, na księżycu •-• kratery. I jeszcze podobieństwo – księżyc świeci i jeżeli do kałamarza nalać atramentu i pisaać, to on też świeci. Umiejętność pisania – to światło. A różnica — księżyca nie można położyć na stół, a kałamarz można trzymać gdzie się chce”.

Tabela 7 zawiera charakterystyczne przykłady rozwiązywania przez tych chorych zadania „klasyfikacji przedmiotów”. Wykonują je oni kierując się albo cechami i właściwościami (twardość, ruch), na tyle ogólnymi, że zanika treściowa istota zjawisk, albo cechami czysto zewnętrznymi, nieistotnymi („otwór”).

Zjawisko oderwania sądów chorych od treści występuje szczególnie wyraźnie przy wykonywaniu zadania polegającego na tworzeniu piktogramów. Jeden z chorych, dla zapamiętania zwrotu „ciepły wiatr” rysuje dwa trójkąty, dla zapamiętania wyrażenia „wesoła kolacja” – dwa kółka. Inny chory z tej grupy dla zapamiętania słowa „zwątpienie” – rysuje suma, dla słowa rozłąka – cebulę.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>