Objawy kliniczne

Można przypuszczać, że u podstaw takiej męczliwości leży osłabienie stanu funkcjonalnego dynamiki korowej, obniżenie tonu- su kory, wyrażające się w rozległym hamowaniu, nazwanym przez Pawłowa „ochronnym”. Stan ten ma charakter funkcjonalny, przejściowy, powoduje jednak osłabienie zdolności do pracy.

Wiele objawów klinicznych, wyglądających jak zaburzenia po-szczególnych, izolowanych procesów psychicznych to w rzeczywistości różne formy przejawów zaburzonej zdolności do pracy. Na przykład, kiedy chorzy skarżą się, że zapominają co przeczytali, zapominają wykonać poleceń, wygląda to często jak zaburzenie pamięci kiedy zauważają, że uboczne, nieistotne fakty (rozmowa sąsiadów, cicho grające radio) przeszkadzają im w pracy, wygląda to jak rozproszenie uwagi. W rzeczywistości wszystkie te symptomy są przejawem jednego zaburzenia – niezwykle łatwo występującego zmęczenia, doprowadzającego do osłabienia zdolności do pracy umysłowej.

Zdolność do pracy umysłowej może też być zaburzona na skutek szybkiego „przesycenia”, zjawiska zbliżonego objawowo do zmęczenia o innej jednak charakterystyce psychologicznej. Pojęcie to wprowadził Lewin, dla oznaczenia stanu polegającego na braku potrzeby kontynuowania rozpoczętego działania, mim>> sprzyjających temu warunków. Współpracownica Lewina, Kar- sten mówi, że powstają w takich wypadkach różne warianty zaburzeń działania. I tak, jeśli badany musiał wykonywać jakieś monotonne zadanie, na przykład rysował kreski, przerywał tę czynność, wykonywał inne czynności nie mające nic wspólnego z realizacją podstawowego celu (pogwizdywał, śpiewał, zmieniał działania zewnętrzne – rysował kreski większe, mniejsze, zmieniał ich konfigurację). Karsten traktowała te zmiany jako wskaźniki przesycenia, odbierającego działaniu jego celowość.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>