Mankiet surowicówkowo-mięśniowy

Mankiet surowicówkowo-mięśniowy drenuje się z osobnego cięcia na brzuchu i przyszywa kilkoma szwami do okrężnicy esowatej. Odtwarza się ciągłość otrzewnej i zamyka jamę brzuszną. Taką samą operację wykonuje się u dziewczynek z przetokami stekowymi i poch-wowymi.

Operacja Kiesewettera jest najcenniejszą metodą w leczeniu wysokich zarośnięć naddźwigaczowych, pozwala bowiem bezpiecznie zaopatrzyć przetoki bez narażania na uszkodzenie splotów nerwowych miednicy mniejszej. Zastrzeżenie budzi ustalenie tak szerokich wskazań do tej rozległej operacji, gdyż u większości dzieci z wadami naddźwigaczowymi jest możliwe sprowadzenie odbytnicy z dostępu krzyżowo-kro- czowego bez otwarcia jamy brzusznej (1, 2, 9, 11, 26, 28, 29, 37, 40, 41, 42, 50, 51).

Czytaj więcej

Leczenie operacyjne wad wysokich

Celem operacji jest sprowadzenie zarośniętej odbytnicy w obręb zwieracza zew-nętrznego poprzez pętlę mięśnia łonowo-odbytniczego, wytworzenie prawidłowej szerokości ujścia odbytu i zamknięcie istniejących przetok.

Warunkiem pomyślnych wyników czynnościowych jest delikatne i świadome przeprowadzenie operacji w taki sposób, aby zabieg chirurgiczny nie spowodował dodatkowych uszkodzeń układu nerwowego i mięśniowego miednicy mniejszej u dzieci z już istniejącym ciężkim niedorozwojem wynikającym z samej wady.

Czytaj więcej

Klasyfikacja przedmiotów przez chorych

Na przykład, mówiąc o szafie, jeden z chorych nazywa ją „organiczną częścią przestrzeni”. Opowiadając o koledze, którego ocenia jako dobrego człowieka, zauważa: „określenie dobra jest względne, dodatnie i ujemne, jak problem elektronów i wszechświata. Zło to strona jakościowa, znaczy, trzeba dobrą. Ale złe może wyjść na dobre,

Czytaj więcej

Interpretacje obrazków przez chorych

Interpretując obrazek z niewyraźnym odbiciem świateł reflektorów na jezdni, badany mówił: „Nadchodzi wieczór, szykuję się na spacer, tylko czekam, jak miłą powitać, idziemy do parku potańczyć. Spotykam się z nią i idziemy w ulubione miejsce, gdzie się spotykaliśmy, niedaleko parku, gdzie odbijały się żyrandole”.

Pewne zmiany zarysowały się także w działaniu chorych na schizofrenię. W porównaniu z poprzednim wariantem eksperymentu, dwukrotnie zmniejszyła się liczba odpowiedzi formalnych, a u części chorych udało się wzbudzić motywację do opisu treści obrazków. Niemniej jednak u 30% tych osób występowały w dalszym ciągu jedynie formalne potwierdzenia i zaprzeczenia. U chorych tych nie zawsze występowały towarzyszące działaniu żywe reakcje emocjonalne.

Czytaj więcej

Eksperymentator bada stan psychiczny

Zaburzony stosunek do pracy radykalnie zmieniał strukturę działania chorych, dezorganizował ich zachowanie i pozbawiał je celowości. Dlatego potrafili oni kontynuować pracę mimo jej oczywistej bezcelowości i przerwać wykonywanie ważnego zadania przy najmniejszym odwróceniu uwagi. Nie przyswajali koniecznych w pracy nawyków, nie dlatego, że nie byli w stanie zrozumieć wyjaśnień instruktora, a dlatego że nie koncentrowali na tej pracy uwagi, nie byli na nią nastawieni, nie dostrzegali jej sensu.

Czytaj więcej

Eksperyment nad odtwarzaniem zadań dokończonych i niedokończonych

Afektywna gotowość dokończenia działań schodziła na dalszy plan, a na czoło wysuwał się nowy motyw „odtworzenia jak największej ilości zadań”. Czynność odtwarzania była więc przy nowej instrukcji inaczej motywowana. Inna motywacja dawała inny rezultat.

-2) Druga grupa faktów, potwierdzających rolę komponentu mo-tywacyjnego w strukturze pamięci to to, że jeżeli doświadczenie przeprowadzane było z

Czytaj więcej

Działania chorego są adekwatne do celu i warunków

Chorzy potrafią uogólnić przedstawiony im materiał, potrafią też dokonywać porównań kierując się istotnymi cechami. Ich rozumowanie natomiast przebiega jednocześnie w różnych kierunkach. Nie chodzi tu o prawidłowe myślenie zdrowego człowieka, przy którym działanie i sądy uwarunkowane są przez cel, warunki, zadania, cechy

Czytaj więcej

Dowolne zahamowanie wypróżnienia

tę próbę. Przebieg aktu wypróżniania dokumentuje się na zdjęciach lub filmie (ryc. 12-61). W warunkach prawidłowych wypełniona odbytnica jest zagięta ku przodowi przez pętlę łonowo-odbytniczą na poziomie połączenia z kanałem odbytu, tworząc kąt odbytniczo-odbytowy (30-90°, Kelly). Wcięcie tylnej ściany leży na dolnej granicy otworu zasłonowego. W miarę postępującego wypełniania uwypuklenie tylnej ściany powiększa się i unosi ku górze, a kanał odbytu ulega wydłużeniu. Podczas wypróżnienia następuje zwiotczenie mięśnia łonowo-odbytniczego, powodujące zniknięcie kątowego zagięcia odbytnicy oraz skrócenie i poszerzenie kanału odbytu. Parcie powoduje zstępowanie odbytnicy i uwypuklenie krocza ku dołowi. Bańka odbytnicy zostaje opróżniona 1-2 silnymi skurczami.

Czytaj więcej

Diagnoza anatomopatologiczna

Diagnoza anatomopatologiczna: Ropień w prawej części czołowej, połączony z prawą komorą boczną i czwartą komorą mózgu. Leptomeningit zlokalizowany głównie w okolicy podstawy mózgu. Dane z eksperymentalnego badania psychologicznego chorego B. Chory bez żadnego zainteresowania odnosi się do eksperymentu widoczny jest brak celowego działania. Nie potrafi on wykonać zadania, które nawiązuje do poprzednich czynności. Na przykład klasyfikując obrazki, tworzy d-użo grup o tej samej nazwie. Kiedy ułożył drugą grupę zwierząt, a prowadzący eksperyment zwrócił na to uwagę, chory zdziwił się: „A czy ja już zbierałem zwierzęta?” Wykonuje on prawidłowo zadania nie wymagające zapamiętania spełnianych przed chwilą czynności dobrze wyjaśnia sens przysłowia, metafory daje sobie radę z zadaniem w „metodzie wykluczania”, ale po trzech minutach nie pamięta, że je wykonywał.

Czytaj więcej

Bezmyślne zachowanie się chorych w klinice i w pracy

Analogiczne zjawisko występowało przy pokazywaniu badanemu figur Rubina, z ciągle zmieniającymi się figurami i tłem.

Wiadomo, że jeśli przed dłuższy czas figura i tło nie zmieniają się, to wystarcza zwróccić uwagę badanego na możliwość takiej zmiany, aby on sam mógł ją spowodować. Nasz chory nie był w stanie tego zrobić

Czytaj więcej

Badanie chirurgiczne

Niezmiernie istotne jest badanie przez odbytnicę, które wobec braku na ogół możliwości wykonania elektromanometrii dostarcza najwięcej informacji o istniejącej sytuacji anatomicznej i czynnościowej. Pozwala określić szerokość i elastyczność ujścia, napięcie zwieracza wewnętrznego, zewnętrznego i mięśnia lonowo-od- bytniczego, zdolność do czynnego skurczu mięśni szkieletowych na polecenie i ich siłę oraz długość strefy zwieraczowej. Notuje się ilość i konsystencję stolca zawartego wr końcowym odcinku jelita, ewentualną obecność zwężenia, stwardnienia i zwłóknienia ściany, jego stopień i zasięg.

Czytaj więcej

Badania Piekarskiego i Stephensa

Oprócz wymienionych składowych zespołu VATER obserwowano zarośnięcie dwunastnicy, przepuklinę rdzeniowo-oponową, hydromelrocolpos.

Badania Piekarskiego i Stephensa (1976) nie wykazały u dzieci z tym zespołem odchyleń chromosomalnych, co sugeruje działanie czynnika uszkadzającego, który powoduje nieprawidłowy rozwój licznych narządów pochodzenia mezodermałnego.

Czytaj więcej

Analiza psychologiczna na podstawie lat

Od piątej klasy znacznie gorsze wyniki w nauce. Słabo rozumiał wykłady, szczególnie z matematyki. Stał się zamknięty, ponury. Łatwo wpadał w rozdrażnienie, wszczynał bójki z kolegami. Zmienił też stosunek do matki. Zaczął „krytycznie”, jak mówi, „przyglądać się” jej. Nie nazywał jej więcej matką. Zachowanie jego stało się dziwne: potrafił zamiast do szkoły pójść na bazar i cały dzień tam zbierać papierki od cukierków, z dziecinnej strzelby strzelać w meble, w latarnie na ulicach. Jego zachowanie się w szkole spowodowało narzekania nauczycieli. Łatwo ulegał wpływom. W domu stał się „nieznośny”. Nienawidził rodziców. Odnosił się do nich, szczególnie do matki, ze złością. Odmawiał mycia się i zmieniania bielizny. W 1957 r. zachowanie jego stało się jeszcze bardziej dziwne. Oświadcza) matce, że „rozkłada się ona”, że „idzie od niej okropny zapach”, rzucał w nią różnymi przedmiotami.

Czytaj więcej