Podstawy patopsychologli

tologii ta czuciowa „podkładka” samodoznania zostaje jednak zaburzona i może być odbierana jako uczucie obcości, sugestyw- ności, narzucania się własnych myśli, uczuć, czynności. Współczesny badacz problematyki depersonalizacji, Mehrabian (69), wskazując na niezasadność wyjaśnień omawianego tutaj zjawiska z pozycji asocjacjonizmu, fenomenologii, psychologii antropologicznej, czy wreszcie psychoanalizy, wiąże je z zaburzeniem poszczególnych „uczuć gnostycznych” – systemu zautomatyzowanych odczuć zlanych normalnie z odzwierciedlaniem obrazów psychicznych.

Czytaj więcej

Wahania psychiczne oraz utrata koncetracji

W miarę tego, jak alkohol staje się sensem życia, poprzednie nastawienia, zainteresowania, schodzą na dalszy plan. Praca przestaje chorego interesować – potrzebna jest tylko jako źródło pieniędzy. Rodzina, będąca poprzednio przedmiotem troski i opieki, staje się przeszkodą na drodze do zaspokojenia pragnienia. „Jesf to – podkreśla Bratus – główny punkt degradacji osobowości przy chronicznym alkoholizmie stopniowe niszczenie poprzedniej, powstałej przed chorobą hierarchii potrzeb, motywów i wartości oraz kształtowanie w to miejsce nowej hierarchii” (9, s. 132).

Czytaj więcej

Kilka sytuacji historycznych

Od połowy 1945 r., mimo kontynuowania leczenia, wyraźnie narasta apatia, ociężałość, senność. 10 X 1945 r. chory zmarł. Do ostatniego dnia, mimo niezwykle ciężkiego stanu na nic się nie skarżył, chętnie jadł, twierdził tylko, że trochę osłabł i dlatego leży w łóżku.

Podczas sekcji stwierdzono rozsiany ropny leptomeningit, objawy zapalenia opony twardej, widoczne głównie w okolicy ubytków kostnych, ropień prawego płata czołowego z przebiciem do układu komorowego. Badanie anatomopatologiczne wykazało w części korowej mózgu (pole 46 , 44, 10) krwawe wylewy podpajęczynówkowe, ogniska rozmiękania z ziarnistymi kulami i proces ropny z limfocyto-plazmocytarną infiltracją, w okolicach jąder podkorowych i rdzenia przedłużonego. Na pozostałej powierzchni kory widoczny obrzęk komórek nerwowych. Architektonika kory bez zaburzeń. Komórki nerwowe z dobrze widoczną substancją Nissla. Ependyna o powierzchni nierównej. Widoczne postępujące bujanie gleju. Acidofilia. Podobny obraz w czołowej partii mózgu.

Czytaj więcej

Myślenie aktywne a rozpoznanie choroby

Te ogólne tezy filozofii marksistowsko-leninowskiej legły u podstaw poglądów psychologii radzieckiej dotyczących natury procesów psychicznych, w tym również myślenia. Myślenie jest szczególną formą działania, kształtującą się w praktyce, w której staje przed człowiekiem konieczność rozwiązania jakiegoś zadania.

Dla zrozumienia natury czynności myślowych duże znaczenie ma poznanie ich genezy. Właściwości psychiczne kształtują się w procesie rozwoju on- togenetycznego. Słuszność traktowania procesów psychicznych, w tym i myślenia, jako wewnętrznych, duchowych cech, jako zamkniętych w sobie funkcji duchowych, usiłował za pomocą swych badań obalić Wygotski. Wypowiadał on nieraz myśl, że procesy psychiczne kształtują się w trakcie społecznego współdziałania ludzi, ich wzajemnych kontaktów, że działanie, początkowo rozdzielone między dwie osoby staje się sposobem zachowania każdej z nich.

Czytaj więcej

Diagnoza anatomopatologiczna

Diagnoza anatomopatologiczna: Ropień w prawej części czołowej, połączony z prawą komorą boczną i czwartą komorą mózgu. Leptomeningit zlokalizowany głównie w okolicy podstawy mózgu. Dane z eksperymentalnego badania psychologicznego chorego B. Chory bez żadnego zainteresowania odnosi się do eksperymentu widoczny jest brak celowego działania. Nie potrafi on wykonać zadania, które nawiązuje do poprzednich czynności. Na przykład klasyfikując obrazki, tworzy d-użo grup o tej samej nazwie. Kiedy ułożył drugą grupę zwierząt, a prowadzący eksperyment zwrócił na to uwagę, chory zdziwił się: „A czy ja już zbierałem zwierzęta?” Wykonuje on prawidłowo zadania nie wymagające zapamiętania spełnianych przed chwilą czynności dobrze wyjaśnia sens przysłowia, metafory daje sobie radę z zadaniem w „metodzie wykluczania”, ale po trzech minutach nie pamięta, że je wykonywał.

Czytaj więcej

Stosunek odtworzonych działań niedokończonych (ON)

Odtwarzanie jest początkowo płynne, po czym często następuje zatrzymanie toku wyliczania. Badany zaczyna aktywnie „poszukiwać”, „grzebać” w swojej pamięci. Przytoczone dane ilościowe dotyczą przede wszystkim „płynnego” okresu odtwarzania. Po zakończeniu doświadczenia eksperymentator pyta badanych, które zadania wydawały im się interesujące lub przyjemne. Wykorzystuje się także ich spontaniczne wypowiedzi. Aby wykluczyć wpływ struktury różnych zadań i występujących między nimi różnic (rozbito je na 2 grupy), również badani

Czytaj więcej