Poszczególne wypadki i wysoki poziom uogólniania

Osiągając w poszczególnych wypadkach wysoki poziom uogólniania, czasami kierują się nie-prawidłowymi, przypadkowymi skojarzeniami. Wahania te mają różny charakter. 1. Bardzo często występuje przeplatanie się związków uogólnionych i konkretno-sytuacyjnych. Przytoczymy kilka przykładów.

Chory M-w (zamknięty uraz mózgu), który zaczął rozkładać obrazki na podstawie cech uogólnionych, układając grupy roślin i zwierząt, nagle zaczyna mieć wątpliwości, gdzie dołączyć muchomora: ,,przecież on jest szkodliwy, odłożę go na bok”. Podobnie nie wie, gdzie umieścić żuka: „dołączę go do książki i do zeszytu, przecież uczą się o nim w szkole”. Kiedy eksperymentator poprosił go, aby pracował uważniej, z pewnym roztargnieniem powiedział: „Poczekajcie tak,, mam tu naczynia, świat roślinny… Oczywiście, do niego dołączę i grzyb, bez względu na to czy jest szkodliwy, czy nie, a żuka położę do świata zwierząt”. W końcu chory tworzy następujące grupy: ludzie, zwierzęta, rośliny, naczynia, meble, przybory szkolne, przedmioty domowego użytku. Eksperymentator prosi o połączenie niektórych grup. Chory: „Ludzi ze zwierzętami, tak? Rośliny… No, a dalej jak? Przecież reszty nie można połączyć: jak połączyć sprzęt domowy z przyborami kancelary j nymi”.

Widać, że jest zmęczony, występuje lekkie drżenie rąk, pocenie się. Eksperymentator zaczyna rozmowę na temat nie związany z badaniem. Po pięciu minutach chory powraca na polecenie do pracy i natychmiast wykonuje ją samodzielnie, prawidłowo, z uogólnieniem.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>