Category Psychologia kliniczna

Właściwa czynność zwieraczowa

W tej sytuacji warunkiem uzyskania pomyślnego wyniku czynnościowego jest właściwy wybór operacji, delikatna technika, maksymalnie oszczędzająca wszystkie istniejące struktury anatomiczne i uniknięcie zakażenia rany. Nawet wówczas zarówno bierne, jak i czynne mechanizmy trzymania są upośledzone, podobnie jak czucie i odruchowa korelacja czynności zwieraczy.

Czytaj więcej

Wśród uszkodzeń

Na uwagę zasługuje fakt, że wśród przypadków sekcyjnych wady współistniejące stwierdzono w 97-100% przypadków, co świadczy o ciągle jeszcze niedostatecznej diagnostyce klinicznej. Pamiętając o tym należy szczególnie dokładnie przebadać wszystkie dzieci zgłaszające się z powodu wad odbytu.

Rutynowo i możliwie w najkrótszym terminie wskazane są: USG nerek, a w razie potrzeby urografia dożylna i cystografia milicyjna, ponadto próby czynnościowe nerek i badanie kardiologiczne. Stwierdzenie wad współistniejących może spowodować konieczność zmiany pierwotnych planów postępowania chirurgicznego w leczeniu wad odbytu (Santulli 1962-69, Stephens 1963-71) (1, 2, 5, 10, 10, 25, 27,

Czytaj więcej

Zaburzenia emocjonalne u chorych w drugim etapie choroby

Zaburzenia takie spotyka się często u chorych na padaczkę i u chorych, którzy przebyli kiedyś ciężkie urazy mózgu. Osoby takie nie potrafią pracować, lub pracują zrywami, tracą zdobyte poprzednio umiejętności i są w stanie wykonywać jedynie pracę nie wymagającą przyswajania i wykorzystywania nowych wiadomości. Trafiają oni do szpitali psychoneurologicznych w związku ze stanem psychicznej dekompensacji.

Czytaj więcej

Zaburzona czynność hormonalna

-3. Zaburzona czynność hormonalna nadnerczy w okresie życia płodowego powoduje różnego stopnia wirylizację u płodu żeńskiego i jest przyczyną powstania obojnactwa rzekomego żeńskiego.

Istnieje wiele podziałów obojnactwa, ale żaden z nich nie jest doskonały. W celu usystematyzowania omawianego zagadnienia za podstawę podziału przyjęto poznane do chwili obecnej przyczyny nieprawidłowego rozwoju, budowę zewnętrznych narządów płciowych oraz morfologię gonady.

Czytaj więcej

Zwolennicy pierwotnej operacji definitywnej

Zwolennicy pierwotnej operacji definitywnej u noworodka twierdzą, że warunki sprowadzenia jelita i późne wyniki są lepsze, poza tym zostaje wyeliminowane niebez-pieczeństwo zakażenia wstępującego dróg moczowych. Większość skłania się jednak do odłożenia operacji do wieku 9-15 miesięcy (m.c. ok. 10 kg) (1, 2, 9, 10, 19, 26, 28, 31, 33, 34, 37,’ 40, 41, 42, 50, 51, 52, 54).

Czytaj więcej

Przed zabiegiem

Autorzy mieli trudności w identyfikacji pętli łonowo-odbytniczej i skutecznym zamknięciu przetoki. Ich wątpliwości budził fakt przeceniania pętli na niekorzyść innych mięśni miednicy i krocza. Uważają, że należy w pełni wykorzystać wszystkie struktury, które określają mianem „kompleksu mięśniowego”. W jego skład wchodzą dźwigacze, pętla łonowo-odbytnicza i zwieracz zewnętrzny. Wielkość zespołu mięśniowego jest ograniczona, stąd zasadniczym elementem operacji jest częściowe wycięcie tylnej ściany końcowego odcinka jelita w takim zakresie, aby można go było otoczyć na całej długości zrekonstruowanymi mięśniami.

Czytaj więcej

Proces opanowywania nawyków u chorych z uszkodzeniem płatów czołowych

Podobne zjawiska były przedmiotem badań Rubinsztejn (92). W swojej pracy pi. Przywracanie zdolności do pracy u ludzi z urazami mózgu przeprowadziła ona psychologiczną analizę zdolności do pracy chorych z różnymi zaburzeniami mózgowymi. Autorka wykazała, że nawet przy poważnych uszkodzeniach mózgu chorzy przyswajali

Czytaj więcej

Poziom zarośnięcia

Zasady postępowania opracowane przez Stephensa są nadal aktualne, choć nowe metody diagnostyczne, rozwój techniki chirurgicznej i doświadczenia mogą je w pewnym stopniu modyfikować.

Chirurg powinien dokładnie określić rodzaj wady i w razie potrzeby metodami dodatkowymi potwierdzić ocenę kliniczną. U dzieci z całkowitą niedrożnością konieczne jest ustalenie poziomu zarośnięcia na podstawie badania klinicznego i właściwie wykonanego zdjęcia w pozycji odwróconej, niekiedy uzupełnionych przezskómym wstrzyknięciem środka cieniującego do światła odbytnicy.

Czytaj więcej

Poszczególne wypadki i wysoki poziom uogólniania

Osiągając w poszczególnych wypadkach wysoki poziom uogólniania, czasami kierują się nie-prawidłowymi, przypadkowymi skojarzeniami. Wahania te mają różny charakter. 1. Bardzo często występuje przeplatanie się związków uogólnionych i konkretno-sytuacyjnych. Przytoczymy kilka przykładów.

Czytaj więcej

Podstawowe błędy chorych, którzy udają

Od razu po usłyszeniu instrukcji chorzy protestują: „tu nie ma nic zbytecznego, wszystkie przedmioty są potrzebne”. Chora D. po obejrzeniu rysunku trzewika, pantofla, buta z cholewami i nogi, oświadcza: „Przepraszam, tu nie ma nic zbędnego. To jest ludzka noga, na nią można nałożyć pantofle, i trzewiki, i but z cholewami… Tak, pończoch tu nie ma… Jeżeli to jest damska noga, to pantofelek… Dla mężczyzny jest lepszy but z cholewą, tak sądzę”. Kiedy zaś eksperymentator proponuje odrzucić nogę, ponieważ jest ona częścią ciała a pozostałe trzy przedmioty reprezentują obuwie, chora śmieje się: „Cóż to, pan żartuje, nie rozumiem”. „Czy można nogę usunąć? Gdyby człowiek nie miał nogi, to po co mu obuwie”. Takie niezrozumienie umowności występuje szczególnie wyraźnie przy wyjaśnianiu przez chorych sensu przysłów i metafor.

Czytaj więcej

Pobyt w szpitalu

W 1958 r. przepił ubranie, które za własne pieniądze kupił dla niego psychiatra rejonowy. W stanie upojenia jest cyniczny, agresywny, urządza awantury na ulicy.

Pobyt w szpitalu nie dłuży mu się. Żąda szacunku, ma zawyżoną samoocenę: uważa, że ma talent aktorski, że jest niepospolitym człowiekiem. Ordynarny wobec personelu,

Czytaj więcej

Po wykonaniu dwóch krzyżujących się cięć

Technika operacji. Wykonuje się poprzeczne cięcie u podstawy warg sromowych łub w przypadkach z przetoką pi-zedsionkową, okalające jej ujście. Krawędź ujścia zostaje uchwycona kilkoma szwami, po czym uruchamia się odbytnicę, oddzielając ją delikatnie od mięśnia łonowo-odbytniczego z tyłu i boków oraz od pochwy z przodu. U dzieci z przetoką pochwową odcina się ujście przetoki i zeszywa ścianę pochwy szwami z deksonu. Dalsze preparowanie przedniej ściany odbytnicy od ściśle przylegającej tylnej ściany pochwy prowadzi się na ostro nożyczkami, ku górze, do uzyskania odpowiedniego uruchomienia (ryc. 12-60).

Czytaj więcej

Operacja z dostępu krzyżowego (Stephens 1953-1971)

Po założeniu twardego cewnika do pęcherza lub rozszerzadla Hegara do pochwy dziecko układa się na brzuchu z miednicą uniesioną na worku z piaskiem.

Cięcie w linii pośrodkowej krzyżowej zaczyna się powyżej połączenia krzyżowo- -guzicznego, a kończy 2 cm od miejsca odbytu. Rozdziela się poprzecznie chrząstkę połączenia krzyżowo-guzicznego i poszerza cięcie 1 cm ku bokom (szersze cięcie uszkodzi kroczową gałązkę 4 nerwu krzyżowego). Przecina się w linii pośrodkowej tylną część dźwigacza odbytu i hakiem odsuwa części miękkie od końca kości krzyżowej. Przecina się w linii pośrodkowej powięź pokrywającą zagłębienie kości krzyżowej i otwiera przestrzeń naddźwigaczową (ryc. 12-52).

Czytaj więcej