Tendencja do wymieniania znajdujących się przed oczyma przedmiotów

Usłyszawszy, jak inny chory mówił, że dostał na śniadanie kiełbasę chory, który opowiadał, o kawce, która po przemalowaniu piór poleciała do gołębnika, mówi: „I gołębie nie poczęstowały jej kiełbasą”. Szczególnie wyraźnie zjawisko „nie- trzymania wątku” występowało w eksperymencie na skojarzenia. Odpowiedziami były tu często nazwy przedmiotów, które chorzy widzieli przed sobą („wplatanie”) na słowo „śpiew” chory reaguje słowem „stół”, na słowo „koło” – słowem „okulary” itp. Tendencja do wymieniania znajdujących się przed oczyma przedmiotów występowała również u chorych z innych grup, jednak wy-starczyła wskazówka eksperymentatora, aby zaczęli oni działać zgodnie z instrukcją. Natomiast u naszych chorych wskazówka eksperymentatora na krótko tylko wywoływała prawidłowe reakcje po chwili badani znowu wymieniali przedmioty, znajdujące się w ich polu widzenia.

Tendencja ta występowała także w tym wariancie eksperymentu na skojarzenia, w którym instrukcja wymagała szczególnego ukierunkowania odpowiedzi, zwłaszcza tam, gdzie chodziło o wymienienie pewnej ilości przedmiotów określonego koloru (czerwonego, zielonego). Zadanie to może sprawiać pewne trudności również zdrowym badanym, gdyż wymaga ono aktywnego „odrzucania” słów, które nie odpowiadają sensowi instrukcji. Badani stosują tu przeróżne metody, które powinny ułatwić przypomnienie niezbędnych słów (np. oglądają się, patrzą na otaczające przedmioty), ale nie wypowiadają słów niezgodnych z wymaganiami instrukcji. Instrukcja ma tu znaczenie określające odpowiedzi zdrowego w sytuacji eksperymentu zależą od warunków zadania, od wymagań eksperymentatora.

Osoby chore wymieniały czasami znajdujące się przed nimi przedmioty, chociaż nie miały one zbliżonego do wymaganego koloru. Jakikolwiek obiekt, przypadkowo usłyszane zdanie mogły spowodować działania, nieadekwatne do sytuacji i zniekształcające tok rozumowania.

Inercja myślenia. Przeciwieństwem zaburzenia omówionego wyżej jest zaburzenia znane w klinice jako „lepkość” myślenia. U jego podstaw leży inercja związków przeszłego doświadczenia chorzy nie potrafią zmienić sposobu swojej pracy, toku rozumowania przy zmianie rodzaju działania.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>