Umowność rysunku

I chociaż ta operacja upośredniania nie sprawia trudności nawet dzieciom, wielu chorym wytworzenie

i zapamiętanie takiej umowności przychodzi z trudem. Dzieje się tak dlatego, że nie zawsze potrafią oni oddać rysunkiem cały obszar znaczeniowy danego słowa. Dla niektórych umowność rysunku jest na tyle bezprzedmiotowa i dowolna, że przestaje on odzwierciedlać rzeczywistą treść słowa (Girenbaum, 1935 Zei- garnik, 1961 Łonginowa, 1971) umowność rysunku sprzyja aktualizacji ukrytych cech przedmiotów (Poliakow, 1969 Mieleszko, 1969 Łonginowa, 1971). Przytoczymy kilka przykładów. Przy szukaniu rysunku dla za-pamiętania słowa „rozwój” chory K. (z padaczką) mówi: „Jaki rozwój? Bywa on różny. I rozwój muskułów i rozwój umysłowy, Jaki chcecie?”. Ten sam chory nie potrafi wykonać rysunku dla zapamiętania słów „ciężkaa praca”. „Co wy nazywacie ciężką pracą? W szkole trudno mi było rozwiązywać zadania, a pani pewnie ciężko jest wykonywć pracę fizyczną, pani jest słaba. Nie wiem, co narysować”. Inny chory ma trudności w znalezieniu rysunku dla zapamiętania słów „chora kobieta”. Próbuje narysować łóżko, ale od razu oświadcza, że ten rysunek nie pasuje, bo chora kobieta niekoniecznie musi leżeć: „Ona może mieć grypę i może ją przejść bez lekarza”. Wtedy decyduje się narysować stolik z lekarstwami, ale i to go nie zadowala: „Przecież chora kobieta nie musi koniecznie brać lekarstw. Może być leczona fizykoterapią, a może ją tylko zęby bolą”.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>