Właściwa czynność zwieraczowa

W tej sytuacji warunkiem uzyskania pomyślnego wyniku czynnościowego jest właściwy wybór operacji, delikatna technika, maksymalnie oszczędzająca wszystkie istniejące struktury anatomiczne i uniknięcie zakażenia rany. Nawet wówczas zarówno bierne, jak i czynne mechanizmy trzymania są upośledzone, podobnie jak czucie i odruchowa korelacja czynności zwieraczy.

Wśród elementów biernych istotną rolę przypisuje się prawidłowemu kątowi odbytniczo-odbytowemu oraz elastyczności ściany sprowadzonego jelita i wynikającej stąd możliwości jego uciśnięcia przez otaczające mięśnie. Brak kątowego zagięcia końcowego odcinka jelita czy sztywna ściana, unieruchomiona zrostami w wyniku niedokrwienia bądź stanu zapalnego, ułatwia stałe zstępowanie fal pe- rystaltycznych, które przezwyciężają opór mięśni. Skutkiem tych zmian jest całkowite nietrzymanie stolca i brak możliwości oddawania większych porcji w odstępach czasu.

Właściwa czynność zwieraczowa jest również w znacznym stopniu upośledzona. Niewykształcenie zwieracza wewnętrznego i niedorozwój zewnętrznego powodują zniesienie napięcia spoczynkowego kanału ujścia i brak fizjologicznego zamknięcia końcowego odcinka jelita. Nieobecność receptorów czuciowych odbytnicy warunkuje brak wrażeń związanych ze zmianami w wypełnieniu jej światła i niewystępowanie odruchu zwiotczenia, zapoczątkowującego akt wypróżnienia.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>