Zaburzenia pamięci upośrednionej

Prace psychologów radzieckich wykazały, że pamięć jest złożonym, zorganizowanym działaniem, zależnym od wielu czynników: procesów poznawczych, motywacji, składników dynamicznych (Wygotski, Leontiew, Smirnow, Zinczenko, Zankow i in.). Należałoby więc oczekiwać, że choroba psychiczna, zmieniając poszczególne składniki, w różny sposób zaburza również procesy pamięci. Z prac Leontiewa wiadomo, że wprowadzenie upośred- niania sprzyja odtwarzaniu wyrazów. Jednak czynnik ten, doskonalący zapamiętywanie u ludzi zdrowych, u chorych często nie tylko nie spełnia swojej funkcji, ale staje się przeszkodą. Fakt ten został po raz pierwszy opisany w 1933 r. przez Birenbaum. Badając różnych chorych za pomocą metody piktogramów, wykazała ona, że nierzadko tracą oni umiejętność upośredniania procesu zapamiętywania.

Metoda ta, zaproponowana przez Łurię, polega na tym, że badany powinien zapamiętać czternaście słów. W celu lepszego zapamiętania, powinien on wymyślić i narysować na papierze coś, co pomogłoby mu potem odtworzyć te wyrazy. Żadnych uwag ani notatek za pomocą liter robić nie wolno. Badani są poinformowani, że jakość ich rysunku nie jest istotna. Nie bierze się pod uwagę również czasu wykonywania zadania.

Zadania w metodzie piktogramów można rozwiązywać dwoma sposobami. Pierwszy z nich polega na tym, że rysunek przedstawia umowne znaczenie pojęcia, zawartego w słowie. Na przykład dla zapamiętania słowa „rozwój” można narysować dowolną małą i dużą figurę (kwadrat, okrąg), dla słowa „zwątpienie” – znak zapytania. Taką metodę łatwo mogą zastosować badani o dostatecznym poziomie wykształcenia.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>